Welkom op de site van Jacobs Reizen

 

 

 

 

 

Reisverslagen

Istanbul en West Turkije reis 4 t/m 11 februari 2016

Donderdag 4 februari (bij aankomst in Istanbul 12 graden)

Mijn eerste reis van 2016 gaat naar Turkije. Vliegen op Istanbul met daar een verblijf van twee dagen, vervolgens een rondreis door het mooie West Turkije om uiteindelijk te eindigen in Antalya! En… we hebben Cengiz Alptekin weer als gids. Een trouwe, deskundige en met veel passie over zijn land sprekende, humorvolle gids. Dus voor mij kan het niet meer stuk (we maken onze 10de reis samen)! Bovendien gaat mijn man Peter mee als gast. Dus het wordt met volle teugen samen met de gasten genieten. Opstapplaats Heerlerbaan is als laatste aan de beurt. De gasten zijn al snel compleet en de Jacobs bus, met chauffeur Paul aan het stuur is mooi op tijd. Op naar de luchthaven van Keulen. En ook daar komen we ruimschoots op tijd aan. Maar niet voordat ik me in de bus heb voorgesteld, de taken van de reisbegeleider heb uitgelegd, de vliegtickets en visitekaartjes heb uitgedeeld en de calamiteitenenveloppen heb opgehaald. Om 09.05 uur zijn we in Keulen en we moeten even wachten want er is nog geen personeel aan de bali's van Turkish Airlines aanwezig. Er volgt een snelle incheck en bij de douane verloopt alles soepel. En dan is er koffie! Met een beetje vertraging zitten we tegen 12.20 uur boven de wolken en hebben een prima vlucht. Er wordt een lekkere maaltijd geserveerd en we eten met ‘echt’ bestek! Veel fijner dan die plastic mini vorkjes en messen die je bijna tijdens alle vluchten krijgt (als je al iets te eten krijgt)! Geef mij maar Turkish Airlines met een prima verzorging aan boord! Ik heb met mijn gasten afgesproken dat het verzamelpunt in Istanbul de kofferband is. De luchthaven is groot en je raakt elkaar snel kwijt. Ik heb voorbeeldige gasten. Met paspoort en visum in de hand en een stuk minder druk dan andere keren dat ik op deze luchthaven was, komt het helemaal goed. Geen lange rij. We staan al gauw bij de kofferband. De  koffers worden van de band gepakt en samen lopen we naar de uitgang. Daar wacht onze gids Cengiz. Ik heb al met hem gebeld dat we er zijn. En opnieuw voelt het als ‘thuiskomen’. Wat een hartelijke ontvangst! Samen rijden we naar ons eerste hotel en tijdens deze rit stelt Cengiz zich voor en we maken de afspraak dat we na het diner samenkomen voor de nodige informatie. We logeren in Hotel Titanic Bayrampasa. Het is een prima verzorgd hotel, mooie grote kamers en zeer schoon. Ik wacht nog even aan de receptie voor eventuele vragen en/of opmerkingen van de gasten en zoek daarna ook onze kamer voor de eerste twee nachten op. Tijdens het diner loop ik langs mijn gasten en ze zijn allemaal dik tevreden. Bij de informatie is er enige onduidelijkheid over de optionele excursie van vrijdagavond. Deze bestaat uit een boottocht op de Bosporus, met diner. Verder kunnen de gasten de 5 lunches tijdens de rondreis boeken. Daarnaast is er water in de bus en kun je dit de hele week uit de koelkast nemen, voor 5 euro. Na de info zoeken de meeste gasten hun kamer op. Ik maak nog een ronde en zeg dat ik morgen in de bus de onduidelijkheid rechtzet. Morgen begint ons programma in de schitterende stad Istanbul. We gaan genieten, dat is iets wat zeker is. Goedenacht Istanbul!

Vrijdag 5 februari (regen, regen, regen, veel wind en koud dat het is!)

We worden om 06.30 uur gewekt. De gasten genieten van een lekker ontbijt en zijn zeer te spreken over dit hotel. Ik logeer hier voor de derde maal. Klokslag 08.00 uur zitten we met z’n allen in de bus. Onze chauffeur voor de hele week is Murat. Hij brengt ons vandaag eerst richting Aya Sofya. Ik kom nog even terug op de onduidelijk van gisterenavond over de optionele excursie en leg uit dat de gasten die niet met de boottocht meegaan als alternatief met Peter in de stad kunnen blijven. Zo kun je dat doen als je met z’n tweetjes bent. Ondertussen regent het pijpenstelen en dat zal de rest van de dag ook zo blijven. De enkele kraampjes bij de Blauwe Moskee die open zijn, doen goede zaken. Vooral de paraplu’s gaan als een tierelier! We bezoeken als eerst de Aya Sofya, gebouwd in de 6de eeuw en in de 15de eeuw omgetoverd van een kerk in een moskee. Tegenwoordig is het een museum en kan geen enkele bezoeker zich onttrekken aan de ruimtelijke werking en de bijna mystieke sereniteit van de strenge symmetrische aanleg. De Aya Sofya is HET meesterwerk van de Byzantijnse architectuur. Cengiz vertelt met enthousiasme. We lopen door de nog steeds stromende regen naar het Topkapi Paleis, ooit het centrum van het Osmaanse rijk. Topkapi betekent Kanonpoort. Het uitgestrekte paleis was 400 jaar lang de residentie van de Ottomaanse sultans. Het is nu een museum met een unieke collectie en als bouwwerk het fraaiste nog bestaande voorbeeld van niet religieuze Ottomaanse architectuur. Het enorme park waarin het paleis ligt, strekt zich uit tot aan de Zee van Marmara en naar het noorden tot aan de Gouden Hoorn. We genieten van alle moois. Maar ook van het opwarmen in het restaurantje met een prachtige ligging en een nog mooier uitzicht en het lekkers dat we daar eten. Wat jammer dat het zo enorm hard regent. Samen gaan we naar de Blauwe Moskee of te wel de Sultan Ahmet Moskee met 6 minaretten. Een toonbeeld van volmaakte harmonie. Een lust voor het oog als je kijkt naar de vele met lood beklede koepels en de tot de hemel reikende minaretten. Prachtig en het weidse interieur maakt een rijke indruk vol kleur en licht. We kijken onze ogen uit! Cengiz vertelt, vertelt, vertelt! En wij, wij luisteren en hangen aan z’n lippen! Chauffeur Murat brengt ons vervolgens naar de Egyptische Bazaar waar sommige gasten al cadeautjes scoren. Het is een walhalla van geuren, kleuren, kruiden en veel, heel veel goud! Alle gasten die in de stad zouden blijven, kiezen er nu voor om naar het hotel te gaan en daar een hapje te eten. Iedereen is doorweekt en ijskoud! Onze chauffeur Murat brengt hen naar het hotel. De gasten die de boottocht over de Bosporus hebben geboekt maken een indrukwekkende vaart, met uitleg door Cengiz en collega Harun (hij is ook op de boot met een Duitse groep). We passeren paleizen, moskeeën, prachtige buitenhuizen, universiteiten en niet te vergeten de Galata brug en de Ataturk brug die Europa en Azië met elkaar verbindt. Er is nog een derde brug, de Fatih Sultan Mehmet brug. Deze brug is vernoemd naar Mehmet de Veroveraar, de 15de eeuwse sultan en is 1510 meter lang, een van de langste hangbruggen van de wereld. De boot vaart langs een mengeling van heden en verleden en we vergeten bijna te eten! Tegen 20.00 uur zijn we in ons hotel en loop ik naar het restaurant waar de ‘thuisblijvers’ genieten van een heerlijke maaltijd. Even een praatje, dan onder een wel heel warme douche om door en door warm te worden en vervolgens onder de wol van Istanbul!   

Zaterdag 6 februari (de zon schijnt, frisse wind en we zien veel sneeuw onderweg)

We zitten vroeg aan het ontbijt om na het uitchecken onze reis voort te zetten. Vandaag rijden we van Istanbul langs de Dardanellen (een zeestraat in het noord westen van Turkije voorheen ook wel de Hellespont genoemd naar de Griekse mythologische figuur Helle) en via Canakkale en Troje naar Ayvalik. Opnieuw vertelt Cengiz met passie over zijn Turkije. En voordat we de oversteek met de Ferry maken wordt er geluncht. Niet alle gasten hebben gekozen voor de 5 lunches. Sommigen gaan op eigen gelegenheid op zoek naar een lunch. De oversteek met een grote veerboot naar het Aziatische gedeelte verloopt prima. Gasten zoeken een plek in het zonnetje. Een fris windje waait! Tegen de klok van 13.30 uur (de ferrytocht duurt ongeveer 30 minuten) belanden we aan de overkant en gaan we naar Troje voor een bezoek aan het Paard en de schitterende opgravingen. Sommige gasten trotseren de toch wel lastige trap in het paard. Cengiz gaat met zijn harem, allen gekleed in prachtige Griekse gewaden op de foto. Hilariteit alom! Het bezoek aan de opgravingen is indrukwekkend. Rond de klok van 18.00 uur rijden we naar ons hotel, het Grand Termizel Hotel. Het ligt iets buiten Ayvalik. Het was een drukke dag en we hebben heel veel kilometers afgelegd! Na het diner zoekt iedereen vrij snel het bed op en zoals morgenochtend blijkt, hebben de meesten van ons als marmotten geslapen!  

Zondag 7 februari (strakblauwe lucht en heerlijk )

Günaydin (goedemorgen)! Een van de gasten is jarig maar wil er geen ruchtbaarheid aan geven. Ik geef hem het Jacobs geschenkje aan de kamerdeur, feliciteer hem en wens hem een fijne ‘verjaargdagsdag’. Vandaag volgt weer een drukke dag. Ontbijten, koffers pakken en op tijd zijn we allemaal bij de bus. Super! Op weg naar Pergamon/ Bergama. Daar gaan we met een kabelbaan de hoogte in en brengen een bezoek aan de ruïnes van Akropolis, welke zich op ongeveer 5 km van het stadcentrum bevinden. De antieke stad werd ontdekt in de 19de eeuw. We zien restanten van tempels die veel indruk op ons maken. Van het eens zo indrukwekkende Zeusaltaar is helaas weinig over. Naast de tempel van Athene liggen de ruïnes van wat ooit was de grote bibliotheek. Er stonden hier lang geleden 200.000 boeken en boekrollen. We kunnen het ons allemaal niet voorstellen! En zo lopen we in een heerlijk zonnetje verder naar het theater, wat zeker de moeite waard is, je mag het niet missen. De lunch wordt in de buurt van Pergamon gebruikt en smaakt. En dan… volgt Efeze, wat kijken we hier allemaal naar uit! Efeze is een van de belangrijkste, misschien wel de belangrijkste antieke stad van Turkije. Veel van de antieke bouwwerken zijn nog in goede staat. We blijven heel wat uurtjes en zwermen rond het theater, het Odeon, de Hadrian Tempel en de Celcus bibliotheek. En die uurtjes die zijn hard nodig wil je een indruk krijgen van al dat moois en het ook nog wilt opslaan op de ‘harde schijf’ om mee te nemen naar het thuisfront. Efeze is een van de fascinerendste archeologische opgravingen ter wereld. Het is echt spectaculair te noemen. Gasten zijn verwonderd! Ons logeeradres voor de komende nacht is het Alkoclar Adakule Hotel. De ligging aan zee is uniek en het eten smaakt! Slapen doen we goed! Is het de zee- en buitenlucht of toch de raki?  

Maandag 8 februari (schitterend strakblauwe hemel, maar koud)

Na het ontbijt allemaal weer fris en monter in de bus. We gaan er vandaag weer tegenaan! Hoogtepunten van vandaag zijn de Artemis Tempel en de Johannes Basiliek. Deze laatste ligt op de Ayasoluk Heuvel en een oude Christelijke legende vertelt dat Johannes op de heuveltop leefde en begraven ligt. De overblijfselen van dit lang geleden tijdperk maken grote indruk op ons. En als we dan toch in de buurt zijn mogen we de tempel van Artemis niet overslaan, een van de 7 wereldwonderen. De tempel (550 voor Christus) is een van de eerste tempels die geheel uit marmer werd opgebouwd. Hij werd gebouwd met geld van Croesus, een legendarische koning van het aangrenzende koninkrijk Lydië. In 356 voor Christus werd de tempel in brand gestoken door een pyromaan. Gelukkig werd hij later weer opnieuw in ere hersteld. We rijden richting Pamukkale, opnieuw een hoogtepunt van deze reis! Pamukkale betekent katoen kasteel en is een Turks natuurfenomeen, opgenomen in de UNESCO Wereld erfgoedlijst. Maar eerst wordt er geluncht. Pamukkale moet je gezien hebben. Het is indrukwekkend. De zon schijnt en deze geeft nog warmte ook. Enkele gasten wagen het om op blote voeten over de kalkterrassen te lopen, daar waar dat mag. De camera’s klikken heel wat foto’s weg en het is ook een plaatje. Het lijkt wel wintersport, zegt een van de gasten. Heel bijzonder om hier te zijn. We wandelen door de oudheidkundige stad Hierapolis. De opgravingen zijn door Italianen gedaan en deze prachtige oude stad staat ook op de UNESCO Wereld erfgoedlijst. En… twee van onze gasten (de jonkies onder ons) nemen zelfs een ‘duik’ in het zwembad met de warmwaterbron. Ze genieten! En dan is er een einde gekomen aan al weer een prachtige dag! We rijden naar het vierde hotel van deze reis, Hotel Tripolis. Het ligt vlakbij de kalkterrassen. Het avondeten gaat erin als zoete koek. Daarna er nog gekeken naar de buikdanseres die haar beste beentje (buikje) voorzet. Verschillende gasten worden door haar aan de hand het podium opgehaald. Zowel dames als heren. Nou, nou wat een durf! Ze doen het super. We heffen het glas op hen!  

Dinsdag 9 februari

Na het ontbijt gaan we op weg naar Antalya, de hoofdstad van de Turkse Riviera. Na twee minuten wordt gestopt voor een allerlaatste foto van de kalkterrassen. Daarna zitten we ietsje langer in de bus om in de buurt van Denizli te stoppen bij een tapijtknoperij. De gasten vinden het een bijzondere ervaring om te zien hoe de tapijten worden geknoopt. De uitleg is duidelijk en het drankje tijdens het showen van de meest mooie en dure tapijten, smaakt ook al niet minder. Nu begrijpen we ook waarom die tapijten zo duur zijn. Wat een hand(en)werk en wat een tijd gaan in het knopen zitten. Na de tapijtknoperij even in de bus om vervolgens te stoppen bij een winkel met een scala aan noten, gedroogde vruchten en nog veel meer. Er wordt het nodige lekkers ingeslagen! En… noten zijn natuurlijk super gezond. Onze tocht gaat nu verder en we genieten van de met sneeuw bedekte toppen van het Taurusgebergte. Na elke bocht weer een mooier plaatje! Er komt nog 1 stop voor de lunch en we zijn ook nog op tijd in Antalya om een van de vele markten te bezoeken. Het is druk, maar wel erg leuk om de sfeer van zo’n typisch authentieke Turkse markt te mogen proeven! Het wordt langzaam al een beetje donker en we rijden naar ons voorlaatste hotel, Grand Park Lara in Antalya, een groot resort. Na de check in en een warme douche staat een lekker buffet voor ons klaar. Het is een groot hotel (in het hoog seizoen vertoeven hier zo’n gast of  2000!), maar lang niet volledig bezet. Sommige gasten drinken nog een afzakkertje in de bar. Anderen zoeken het bed op. Morgen staat een dag Antalya op het programma. En als het even meezit een boottocht naar de watervallen!  

Woensdag 10 februari (heerlijk zonnetje en fris)

Bezoek aan de stad Antalya. Vandaag is onze laatste excursiedag en langzaam realiseren we ons dat het eind van deze reis in zicht komt. Maar eerst gaan we samen nog genieten van deze mooie stad. In de eerste uurtjes van de ochtend gaan we naar de juwelier en de leerzaak. Bij de juwelier krijgen we een uitleg over goud en kunnen daarna rondlopen door de toonzaal. De meeste gasten zitten al vrij snel aan de koffie, buiten op het terras! Als ik me daarbij aansluit, krijg ik een wel heel groot compliment van een van de heren van mijn gezelschap: “En daar komt onze echte diamant”!!! Ik word er behoorlijk verlegen van! Bij de leerzaak houden we het ook binnen een uurtje voor gezien. Op naar de lunch en die smaakt! Murat, onze vriendelijke chauffeur brengt ons naar het centrum en daar dalen we samen af (met de lift) naar de haven. De boot wacht al op ons en relaxt vaart ie naar de watervallen. Na een klein uurtje arriveren we daar en het is steeds weer prachtig om te zien hoe de waterval neerklettert in zee. We zagen maar liefst twee regenbogen. SUPER! De terugvaart verloopt ook prima en we drinken een glaasje warm makende raki! Samen bestijgen we de trap met 44 treden van de haven naar de oude stad. Als je helemaal boven bent is het uitzicht prachtig. We lopen door het oude gedeelte en Cengiz vertelt ons over ‘zijn stad’, want hij woont hier. Dan krijgen we nog wat vrije tijd om een cadeautje te scoren voor het thuisfront, waarna Murat ons oppikt voor de weg naar het laatste hotel, Latanya genaamd. In de bus nemen we afscheid van onze chauffeur. Een van de gasten spreekt hem toe. Latanya is een prachtig stadshotel met ruime kamers. Cengiz heeft voor vanavond een hoek in het restaurant weten te bemachtigen. Dan kunnen we ook afscheid van hem nemen. We dineren samen en na afloop wordt er door mij een dankwoordje voor Cengiz gesproken. Wiel, een van de gasten doet dit namens de mede reizigers. Cengiz krijgt van alle stellen een enveloppe met inhoud en van de vrouwen 3 dikke zoenen. Ook ik word in het zonnetje gezet en pink een traantje weg. Iedereen gaat met een goed gevoel naar bed. Sherefe Istanbul en West Turkije of te wel Gezondheid Istanbul en West Turkije!  

Donderdag 11 februari (erg vroeg dus frisjes en het gaat regenen!)    

Onze terugreisdag. We vliegen om 07.00 uur en worden om 03.45 uur gewekt. Dat is even schrikken! Vroeg hoor! Er staat een eenvoudig ontbijtje voor ons klaar. Koffers in de bus en daar is onze gids. Cengiz zou Cengiz niet zijn als hij geen afscheid komt nemen. Een kus en een omhelzing en dan rijden we weg! Op de luchthaven van Antalya verloopt alles op rolletjes. En zo zitten we al snel in de lucht richting Istanbul (we landen op de luchthaven van Sabiha) en vandaar verder naar Keulen. Het vliegveld Sabiha ken ik niet. Dus ook voor mij wordt dit even zoeken naar de weg voor de transit. We gaan door de paspoortcontrole en dan naar de gate van vertrek. De tussenstop is maar van korte duur dus zitten we snel opnieuw boven de wolken onderweg naar Keulen. Ook nu zijn het eten en de drankjes weer prima verzorgd. Om 12.00 uur landen we op Duitse bodem en gaan we naar de kofferband. De chauffeur wacht op ons en zo zitten we in de Jacobs bus voor de laatste kilometers samen. Ik bedank mijn gasten voor hun fijne gezelschap en neem in Heerlen afscheid van hen. Tot een volgende reis, lieve gasten! Het was een pracht reis en een feestje om dit samen met jullie te mogen beleven!  

Teşekkur (Bedankt) West Turkije en Cengiz voor al dit moois!!! Als het aan mij ligt: tot gauw! Misschien wel weer een reis met Cappadocia erin! En dan spreek ik weer een woordje meer Turks!

Monique Corten  

Februari 2016

Aanbevolen!!